Hoe doe jij je boodschappen vandaag de dag?

Online?
Met de auto?
Of lopend of op de fiets?

Er is veel veranderd.

Verdieping

Boodschappen doen is de afgelopen jaren sterk veranderd.

We bestellen meer online.
En als we naar de supermarkt gaan,
pakken we vaak de auto.

Het liefst parkeren we zo dicht mogelijk bij de ingang.

Als ik naar mezelf kijk,
maak ik soms ook gebruik van online bestellen.

Vooral voor producten
die ik niet makkelijk in de buurt kan krijgen.

Maar als ik zelf boodschappen ga doen,
neem ik zelden de auto.

Niet alleen omdat het druk is,
maar vooral omdat ik het niet nodig vind.

Ik kan ook lopen of fietsen.

En dat levert iets op.

Meer tijd buiten.
Meer beweging.
Meer rust.

Soms loop ik anderhalve kilometer
naar de supermarkt.

En ook weer terug.

Ik neem de tijd in de winkel.

En op de terugweg draag ik mijn boodschappen.

Een volle rugzak.
Soms nog een tas in de hand.

Onbewust train ik mijn lichaam.

En tegelijkertijd
geef ik mijn hoofd wat ruimte.

Waarnemen

Wat mij opvalt,
is dat we veel beweging uit ons dagelijks leven hebben gehaald.

Niet bewust,
maar omdat het makkelijker kan.

Juist daarom
kun je er ook weer bewust iets aan toevoegen.

Niet groots.
Maar klein.

Wat kun je vandaag doen?

• Kijk eens hoe jij je boodschappen doet
• Kun je een keer lopen of fietsen?
• Parkeer je auto eens iets verder weg
• Of ga iets vaker per week, in kleinere hoeveelheden

Misschien zit het verschil
in kleine keuzes.

Keuzes die je vaker in beweging brengen
zonder dat het extra tijd kost.

The post Hoe doe jij je boodschappen? appeared first on Duurzaam Bewegen.

“Daar heb ik geen tijd voor.”

Een zin die je vaak hoort.
Misschien zeg je hem zelf ook weleens.

We hebben allemaal 24 uur per dag.
En voor een groot deel bepalen we zelf hoe we die invullen.

Beweging is daarin geen bijzaak.
Het is iets essentieels.

Als je daarop bezuinigt, voel je dat — in je lichaam, maar vaak ook in je hoofd.

Verdieping

Als het gaat over tijd, kijken we vaak naar drukte.
Werk, afspraken, verplichtingen.

Maar er is ook een ander deel.

De tijd die we ongemerkt vullen.

• televisie kijken
• scrollen op je telefoon
• sociale media
• series, sport, nieuws
• praten over dingen, in plaats van ze te doen
• dingen kopen om de tijd te vullen

Niet alles hiervan is “slecht”.
Sommige dingen geven ontspanning of plezier.

Maar een deel is ook gewoon… tijd die voorbijgaat.

Zonder dat het echt iets toevoegt.

Zelf hebben we anderhalf jaar geleden de televisie uit huis gedaan.

Niet omdat het moest.
Maar omdat we voelden dat het weinig bracht.

In plaats daarvan hebben we nu een radio.

Dat heeft iets veranderd.

Niet alleen in wat we doen,
maar vooral in hoeveel ruimte er ontstaat.

Ruimte die je anders kunt invullen.

Bijvoorbeeld met bewegen.

Er zit ook nog een andere kant aan.

Tijd en geld zijn vaak met elkaar verbonden.

Als je anders met geld omgaat,
kun je soms ook anders met tijd omgaan.

Misschien hoef je minder te werken.
Of kun je bewuster kiezen waar je energie naartoe gaat.

Maar uiteindelijk zit de grootste winst vaak niet daar.

Die zit in de kleine keuzes van elke dag.

Wat kun je vandaag doen?

• Maak eens een lijst van waar je tijd naartoe gaat
• Wees eerlijk, zonder oordeel
• Kijk welke dingen je energie geven
• En welke vooral tijd vullen

Vraag jezelf:

• Wat kan minder?
• Wat kan anders?
• Waar kan ik ruimte maken voor beweging?

Je hoeft niets drastisch te veranderen.

Soms is één klein moment al genoeg.
Even opstaan.
Even lopen.
Even naar buiten.

Niet omdat je tijd hebt.
Maar omdat je ervoor kiest.

The post Waar heb je tijd voor? appeared first on Duurzaam Bewegen.

Laatst kwam het woord intentie in me op.

Tijdens het lopen.

Bewegen.
Duurzaam bewegen.
En de kracht van intentie.

Als ik terugkijk op bewegen in mijn leven,
was het nooit alleen een doel.

Er zat altijd iets onder.

Een intentie.

In het begin was ik vooral doelgericht.

Bij hardlopen bijvoorbeeld.

Ik wilde binnen twee maanden een marathon lopen.
En later onder de drie uur.

Dat lukte.

Het gevoel dat daarbij hoorde,
was er wel.

Maar het was meer een bijproduct.

Bewegen zelf was nooit het probleem.

Ik ben altijd een buitenmens geweest.

Voetbal.
Tennis.
Wandelen.
Fietsen.
Zwemmen.
Hardlopen.

Het zat er altijd in.

Maar dat is niet voor iedereen zo.

Verdieping

Er zit een verschil in hoe je naar bewegen kijkt.

Als je tegen jezelf zegt:

“Ik moet vandaag gaan hardlopen”

voelt dat anders dan:

“Ik ga vandaag een stukje rennen
omdat ik me daarna beter voel”

Of:

“Ik ga wandelen
omdat het goed is voor mijn lichaam
en mijn hoofd”

Dat is intentie.

Intentie maakt het lichter.

Je komt makkelijker in beweging.
En blijft vaak ook makkelijker in beweging.

Niet omdat het moet.

Maar omdat het iets bijdraagt.

Veel dingen in het leven hebben we niet onder controle.

Maar dit wel.

De keuze om te bewegen.
En de reden waarom.

Als ik kijk naar nu,
beweeg ik steeds vaker vanuit intentie.

Minder doelgericht.
Meer vanuit gevoel.

Ik wil vitaal blijven.

Daar waar ik het zelf kan beïnvloeden.

Ik weet hoe belangrijk beweging voor me is.

Fysiek.
Mentaal.

In combinatie met rust.

Met ademhaling.
Met ontspanning.

Doelen zijn er soms nog steeds.

En dat is ook goed.

Maar ze staan minder centraal.

De basis is intentie.

Wat kun je vandaag doen?

Sta eens stil bij waarom je beweegt.

Is het een doel?
Iets wat je wilt bereiken?

Of is het een intentie?
Iets wat je jezelf gunt?

Misschien maakt het verschil.

Want vanuit intentie
wordt bewegen vaak zachter.

En daardoor duurzamer.

Je hoeft niets groots te veranderen.

Alleen even voelen:

waarom beweeg ik vandaag?

The post Waarom beweeg je eigenlijk? appeared first on Duurzaam Bewegen.

Beweeg jij altijd van A naar B,
of ook wel eens zonder vooropgesteld doel?

Niet alleen met bewegen,
maar breder in het dagelijks leven.

We zijn steeds meer doelgericht geworden.

Dat kan helpend zijn.
Soms is het goed om ergens naartoe te werken.

Maar het heeft ook een keerzijde.

Als je te veel focust op het doel,
ben je minder bezig met de weg ernaartoe.

Terwijl juist die stap van vandaag
de enige is die echt telt.

Verdieping

Loop eens door een stad.

Utrecht.
Amersfoort.
Amsterdam.

Het lijkt alsof iedereen sneller beweegt.

Sneller lopen.
Sneller fietsen.

Iedereen onderweg naar iets.

Werk.
Boodschappen.
De volgende afspraak.

Alsof er niet genoeg tijd is.

Ik herken dat.

Voor mij veranderde dat toen ik in Hilversum woonde.

Een plek omringd door natuur.

Waar ik eerst de kortste route koos,
kreeg ik steeds vaker de behoefte om om te gaan.

Niet omdat het moest.
Maar omdat het kon.

Even vijf tot tien minuten langer fietsen.
Langs de heide.
Door een rustigere omgeving.

Hetzelfde geldt voor wandelen.

Je kunt altijd een route volgen.
Een afstand halen.
Een doel bereiken.

Maar je kunt ook gewoon gaan.

Zonder plan.
Zonder eindpunt.

En kijken wat je tegenkomt.

Het gaat niet om het loslaten van doelen,
maar om het vinden van de juiste balans.

Soms is een doel helpend.
Soms is het juist goed om het los te laten.

Wat kun je vandaag doen?

• Kies eens niet de snelste route
• Neem een kleine omweg
• Ga wandelen zonder doel
• Laat de route ontstaan

Vraag jezelf af:

• moet ik ergens naartoe?
• of kan ik ook gewoon bewegen?

Je hoeft niets te bereiken.

Soms is bewegen zonder doel
precies wat je nodig hebt.

The post Beweeg je van A naar B… of ook zonder doel? appeared first on Duurzaam Bewegen.

Ik ben altijd een buitenmens geweest.
Liever buiten dan binnen.

Ongeveer tien jaar geleden, toen ik begon met ondernemen, ontstond er een ritme dat ik nooit meer heb losgelaten.

Drie keer per dag naar buiten.
Gewoon omdat het goed voelt.

Zonder doel.
Zonder vaste route.
Soms tien minuten, soms twintig, soms wat langer.

In de ochtend na het ontbijt.
Na de lunch.
En vaak ook nog na het avondeten.

Gewoon even de deur uit.
Even bewegen.

Verdieping

Wat me opvalt, is hoeveel dit eenvoudige ritme me heeft gebracht.

Niet alleen fysiek:

• sterkere benen
• makkelijker bewegen
• minder inspanning bij een rustig tempo

Maar vooral mentaal:

• rust
• ruimte
• helderheid

Wandelen is voor mij geen training.

Het is een basis.

Iets wat er altijd is, los van alles wat ik daarnaast doe.
Hardlopen, fietsen, krachttraining — het begint allemaal hier.

Wat het zo bijzonder maakt, is de eenvoud.

Je hoeft niets.

Geen schema.
Geen doel.
Geen prestatie.

Alleen naar buiten gaan en lopen.

Ik begrijp dat dit niet in ieders ritme past.
En ook bij mij lukt het niet elke dag.

Maar zelfs één korte wandeling kan al verschil maken.

Bijvoorbeeld na een maaltijd.
Even bewegen, even het eten laten zakken, even de tijd nemen.

Wat kun je vandaag doen?

• Ga na een maaltijd even naar buiten
• Loop zonder doel of route
• Kijk om je heen
• Voel wat het met je doet

Je hoeft het niet groots te maken.

Een paar minuten is al genoeg.

Wandelen is misschien wel de meest toegankelijke vorm van bewegen.
En vaak ook de meest onderschatte.

The post Wandelen als basis van duurzaam bewegen appeared first on Duurzaam Bewegen.

Sta jij wel eens stil bij wat je kunt?

Niet wat je wilt verbeteren.
Niet wat beter kan.
Maar wat er nu al is.

Wat je lichaam vandaag doet.
Zonder dat je er altijd bij stilstaat.

Verdieping

Gisteren deed ik een meditatie.

Een geleide meditatie over dankbaarheid.
En tijdens die meditatie kwam er iets naar boven.

Dankbaarheid voor bewegen.

Voor wat mijn lichaam kan.
Voor wat er vanzelf lijkt te gaan.

Maar dat is het eigenlijk niet.

We gaan er vaak van uit dat het er gewoon is.

Dat we kunnen lopen.
Dat we kunnen bewegen.
Dat we kunnen trainen.

Tot het even niet meer zo is.

Een blessure.
Pijn.
Of simpelweg een dag waarop het niet lukt.

Dan voelen we het verschil.

Ik herken dat zelf ook.

Toen ik een marathon liep onder de drie uur,
was ik blij.
Maar ergens zat ook meteen het gevoel:

kan het sneller?
kan het verder?

Altijd dat stukje “meer”.

En daar is niets mis mee.

Maar wat er soms ontbreekt,
is stilstaan bij wat er al is.

Dankbaar zijn voor wat je kunt.

Ook als het minder is dan gisteren.

Zelfs bij een blessure.

Ik heb mijn enkel ooit verzwikt.
Voetballen ging niet.

Dat voelde als een groot gemis.

Maar als ik erop terugkijk:
ik kon nog wel lopen.

Dat is ook iets.

En zo is het vaak.

We kijken naar wat niet kan.
Maar vergeten wat nog wel kan.

Waarnemen

Waar ben jij vandaag dankbaar voor als het gaat om bewegen?

Misschien is het:

• dat je kunt wandelen
• dat je kunt fietsen
• dat je zonder pijn opstaat
• dat je buiten kunt zijn

Niet morgen.
Niet later.

Maar nu.

Wat kun je vandaag doen?

• Sta even stil bij wat je lichaam vandaag kan
• Vergelijk jezelf niet met anderen
• Merk op waar je automatisch aan voorbijgaat
• Spreek voor jezelf één ding uit waar je dankbaar voor bent

Misschien klein.
Maar juist dat maakt het waardevol.

Afsluiting

Vandaag is het Bevrijdingsdag.

Een dag die voor iedereen iets anders betekent.

Maar misschien kun je het ook klein maken.

Vrij zijn in je hoofd.
Vrij zijn van het gevoel dat het altijd meer moet.

En even ervaren:

dit is wat ik nu kan
en dat is genoeg

The post Dankbaar voor wat je kunt appeared first on Duurzaam Bewegen.

In 2010 raakte ik geblesseerd aan mijn rug.

Enkele weken nadat ik in het Duitse Sauerland had gelopen, tijdens een halve marathon in Gennep.

Het jaar daarvoor liep ik een 5 kilometer onder de 18 minuten en een marathon onder de 3 uur.

Ik wilde steeds sneller.
Steeds verder.
Steeds meer.

2010 werd een ommekeer.

Ik werd me bewust van jaren waarin ik mezelf had gepusht.
Altijd op zoek naar meer.

Uitdaging is niet verkeerd.
Maar het moet wel bij je passen.

Verdieping

De jaren daarna stonden in het teken van aanpassen.

Leren luisteren naar mijn lichaam.
Mijn lichaam als geheel versterken.

Niet alleen hardlopen, maar ook:

• yoga
• ayurveda
• qigong
• meditatie
• wandelen
• krachttraining

Langzaam ontstond er meer balans.

Jaren later, rond 2024–2025, kreeg ik steeds vaker dezelfde vraag:

“Zou je het hardlopen niet weer eens proberen?”

In het begin was ik terughoudend,
omdat ik in de jaren na de blessure klachten had ervaren.

Toch besloot ik het opnieuw te proberen.

Rustig.

Voorzichtig.

In het begin was het zoeken.

Voelen wat kon.
Luisteren naar mijn lichaam.

En wanneer het te veel was:

• gas terug.

Langzaam merkte ik dat het weer ging.

Mijn lichaam kon het weer aan.
Twintig minuten.
Vijfentwintig minuten.

Zonder problemen.

Waar hardlopen vroeger voelde als pushen,
voelt het nu meer als afstemmen.

Een andere manier van hardlopen

Nu, een jaar later, voelt hardlopen weer als iets dat bij me past.

Maar anders dan vroeger.

Geen weken van 60 of 80 kilometer meer.
Geen focus op steeds sneller of verder.

Die marathon?

Die heb ik gelopen.

Maar de drang om dat opnieuw te doen is er niet.

Voor mij is hardlopen nu:

• een manier om mijn lichaam in balans te houden
• een manier om intensiever aanwezig te zijn
• niet om continu tot het uiterste te gaan

In het begin dacht ik nog wel eens:

zou ik die 5 kilometer nog onder de 18 minuten kunnen lopen?

Misschien.

Maar het voelt niet meer als iets waar ik naartoe wil werken.

Balans en herstel

Je kunt nog steeds intensief trainen.
Ook als je ouder wordt.

Maar herstel wordt belangrijker.

Zonder voldoende rust ligt overbelasting op de loer.

Zeker in combinatie met:

• werkdruk
• mentale belasting
• dagelijkse prikkels

Dan is het goed om je af te vragen:

• moet het altijd intensief?
• of kan het ook anders?

Wat kun je vandaag doen?

• Luister naar je lichaam tijdens het bewegen
• Neem signalen serieus
• Wissel intensiteit af met rust
• Begin rustig, zeker als je opnieuw start

Hardlopen hoeft niet de eerste stap te zijn.

• Begin met wandelen
• Bouw van daaruit op

Hardlopen kan een tweede kans zijn.

Maar alleen als je het op een manier doet die bij je past.

The post Bewust hardlopen… een tweede kans appeared first on Duurzaam Bewegen.

Als je buiten loopt, zie je het overal.

Mensen die bewegen,
maar tegelijk ergens anders zijn.

Een hond uitlaten en bijna tegen een paal lopen.
Een kinderwagen duwen en ondertussen swipen.
Lopen, maar met de aandacht op een scherm.

En we kijken elkaar steeds minder aan.

Het lijkt normaal geworden.

Verdieping

In de afgelopen 10 tot 20 jaar is er veel veranderd.

Niet alleen in hoeveel we bewegen,
maar ook in hoe we bewegen.

De telefoon is bijna altijd aanwezig.
Binnen, maar zeker ook buiten.

We nemen hem overal mee naartoe.
En gebruiken hem vaak tegelijkertijd met bewegen.

Maar wat gebeurt er dan?

Je lichaam is in beweging,
maar je aandacht is ergens anders.

Zelf merk ik het verschil duidelijk.

Als ik ga wandelen zonder telefoon,
voelt het rustiger.

Ik zie meer.
Ik hoor meer.
Ik ben meer aanwezig.

Dat betekent niet dat ik nooit een telefoon meeneem.
Bij een langere wandeling is dat juist logisch.

Maar bij een kort rondje —
een kwartier, een half uur —
laat ik hem vaak thuis.

En dat verandert iets.

Onbewust bewegen herken je ook op andere momenten.

Bijvoorbeeld als je in gedachten bent
en de trap oploopt met een glas water.

Juist dan struikel je bijna.
Niet omdat je lichaam het niet kan,
maar omdat je er niet echt bij bent.

Op jongere leeftijd kom je daar vaak nog mee weg.

Maar naarmate je ouder wordt,
wordt balans belangrijker.
Reactiesnelheid verandert.

Dan maakt aandacht ineens een verschil.

Wat kun je vandaag doen?

• Ga een keer naar buiten zonder telefoon
• Loop een kort rondje in stilte
• Kijk om je heen, zonder afleiding
• Merk op wat er verandert

Vraag jezelf:

• Waar is mijn aandacht als ik beweeg?
• Ben ik echt hier, of ergens anders?

Je hoeft niets te forceren.

Alleen het verschil ervaren
is al genoeg.

The post Beweeg je bewust… of ben je ergens anders? appeared first on Duurzaam Bewegen.

Als je met iets wilt beginnen, is het belangrijk om te weten waar je nu staat.

Toen ik zelf begon met hardlopen, was ik begin twintig.

Ik had het doel om binnen twee maanden een marathon te lopen.
Op basis van een weddenschap.

Wat ik toen niet deed, was stilstaan bij mijn startpunt.

Waar sta ik nu eigenlijk?
Wat is realistisch?

Uiteindelijk heb ik die marathon gelopen.

Maar zonder echt na te denken over de weg ernaartoe.

Nu, ruim twintig jaar later, kijk ik daar anders naar.

Toen ik opnieuw begon met hardlopen, stond niet het doel centraal.

Maar mijn startpunt.

Rustig opbouwen.
Meer op gevoel.
Minder op basis van cijfers.

Af en toe iets sneller.
Maar zonder druk.

Niet onderweg controleren.
Maar achteraf eventueel terugkijken.

Het verschil zit niet in wat ik doe.

Maar in hoe ik begin.

Verdieping

Veel mensen willen iets veranderen.

Fitter worden.
Meer bewegen.
Gezonder leven.

Maar vaak slaan we een stap over.

We denken meteen aan:

• schema’s
• doelen
• resultaten

Terwijl het lichaam ergens anders zit.

De eerste vraag is niet: waar wil ik naartoe?

Maar:

waar sta ik nu?

Hoe voel je je op dit moment?

Wat is je energie?

Is er spanning in je lichaam?

Hoe beweeg je nu al?

Als je nauwelijks beweegt, is hardlopen misschien een stap te ver.

Dan is wandelen een beter begin.

Waarnemen betekent niet analyseren.

Maar voelen.

• Hoe is je ademhaling?
• Zit die hoog of laag?
• Voel je rust of onrust?
• Zijn er klachten waar je rekening mee moet houden?

Door dit te zien, ontstaat vanzelf meer duidelijkheid.

Je kunt nog steeds dromen hebben.

Die marathon kan er zijn.

Maar het pad begint hier.

Niet bij het doel.

Maar bij je startpunt.

Van daaruit kun je stap voor stap opbouwen.

Op een manier die bij je past.

Wat kun je vandaag doen?

• Neem 2–5 minuten om even stil te staan
• Sluit je ogen en voel je lichaam
• Let op je ademhaling
• Merk op waar spanning of rust zit
• Vraag jezelf: waar sta ik nu?

Je hoeft niets te veranderen.

Alleen zien waar je bent, is al een begin.

The post Waar sta je nu? appeared first on Duurzaam Bewegen.