Reflectie
Als je met iets wilt beginnen, is het belangrijk om te weten waar je nu staat.
Toen ik zelf begon met hardlopen, was ik begin twintig.
Ik had het doel om binnen twee maanden een marathon te lopen.
Op basis van een weddenschap.
Wat ik toen niet deed, was stilstaan bij mijn startpunt.
Waar sta ik nu eigenlijk?
Wat is realistisch?
Uiteindelijk heb ik die marathon gelopen.
Maar zonder echt na te denken over de weg ernaartoe.
Nu, ruim twintig jaar later, kijk ik daar anders naar.
Toen ik opnieuw begon met hardlopen, stond niet het doel centraal.
Maar mijn startpunt.
Rustig opbouwen.
Meer op gevoel.
Minder op basis van cijfers.
Af en toe iets sneller.
Maar zonder druk.
Niet onderweg controleren.
Maar achteraf eventueel terugkijken.
Het verschil zit niet in wat ik doe.
Maar in hoe ik begin.
Verdieping
Veel mensen willen iets veranderen.
Fitter worden.
Meer bewegen.
Gezonder leven.
Maar vaak slaan we een stap over.
We denken meteen aan:
- schema’s
- doelen
- resultaten
Terwijl het lichaam ergens anders zit.
De eerste vraag is niet: waar wil ik naartoe?
Maar:
waar sta ik nu?
Hoe voel je je op dit moment?
Wat is je energie?
Is er spanning in je lichaam?
Hoe beweeg je nu al?
Als je nauwelijks beweegt, is hardlopen misschien een stap te ver.
Dan is wandelen een beter begin.
Waarnemen betekent niet analyseren.
Maar voelen.
- Hoe is je ademhaling?
- Zit die hoog of laag?
- Voel je rust of onrust?
- Zijn er klachten waar je rekening mee moet houden?
Door dit te zien, ontstaat vanzelf meer duidelijkheid.
Je kunt nog steeds dromen hebben.
Die marathon kan er zijn.
Maar het pad begint hier.
Niet bij het doel.
Maar bij je startpunt.
Van daaruit kun je stap voor stap opbouwen.
Op een manier die bij je past.
Wat kun je vandaag doen?
- Neem 2–5 minuten om even stil te staan
- Sluit je ogen en voel je lichaam
- Let op je ademhaling
- Merk op waar spanning of rust zit
- Vraag jezelf: waar sta ik nu?
Je hoeft niets te veranderen.
Alleen zien waar je bent, is al een begin.