De laatste jaren vlieg ik minder vaak.
Maar gemiddeld nog eens per twee jaar.

Vaak lange vluchten.
Meer dan tien uur.

Mijn vrouw komt uit Japan,
dus die afstand hoort erbij.

Als je in een vliegtuig zit, kijk eens om je heen.

Veel mensen zitten urenlang stil.
Gefocust op een scherm.
Of genietend van eten en drinken.

Zonder echt stil te staan bij het continue zitten.

Verdieping

Tien uur achter elkaar zitten voelt voor mij niet natuurlijk.

Door ervaring heb ik geleerd dat het helpt om te blijven bewegen.

Niet groots.
Maar regelmatig.

Even opstaan.
Een stukje lopen.
Water halen.

Het lijkt iets kleins,
maar het verschil is merkbaar.

Na de reis voel ik me frisser.
Minder stijf.

Ook kleine bewegingen op je stoel helpen:

• je benen strekken
• je knieën optrekken
• je nek en schouders losmaken

Zelfs als je niet kunt opstaan,
kun je iets doen.

Het gaat niet om perfect bewegen.
Maar om het doorbreken van stilzitten.

Wat kun je vandaag doen?

• Sta af en toe op tijdens een lange reis
• Loop een klein stukje
• Maak kleine bewegingen op je stoel
• Drink voldoende water

Je hoeft het niet groot te maken.

Een paar momenten van beweging
kunnen al verschil maken.

Je hoeft niet alleen buiten te bewegen.

Ook in kleine ruimtes,
onderweg,
kun je iets doen.

En misschien voel je je daarna net wat frisser.

The post Beweeg jij voldoende tijdens een lange reis? appeared first on Duurzaam Bewegen.

Toen ik op mijn vijfendertigste begon als zelfstandig ondernemer,
was mijn doel niet om zoveel mogelijk te verdienen.

Mijn doel was vrijheid.

Vrijheid in hoe ik mijn dag indeel.
En hoe ik werk en leven vormgeef.

In de jaren daarvoor had ik al ervaring opgedaan met:

• yoga
• hardlopen
• krachttraining
• qigong

Maar pas toen ontstond de ruimte om daar echt iets mee te doen in de ochtend.

Verdieping

Ik ben een vroege vogel.

Zonder wekker sta ik meestal tussen vijf en zes uur op.

Voordat de dag begint,
voordat mijn hoofd “aan” gaat,
neem ik de tijd om te bewegen.

Ik begin eenvoudig.

Een glas (warm) water.
Daarna rol ik mijn yogamat uit.

De invulling verschilt per dag.

Maar een aantal dingen komen vaak terug:

• mijn lichaam losmaken
• rustige bewegingen
• balans zoeken
• ademhaling
• stilte

Soms zijn het qigong-oefeningen.
Soms yoga.
Soms alleen staan en kijken naar buiten.

Wat ik doe, hangt af van hoe ik me voel.

Niet van een schema.

Wat ik heb gemerkt, is dat deze manier van starten verschil maakt.

Niet alleen fysiek,
maar ook mentaal.

Ik begin rustiger.
Meer aanwezig.

En dat neem ik mee de dag in.

Vroeger deed ik het anders.

Toen ik trainde voor een marathon,
stond ik op en ging vrijwel direct naar buiten.

Soms liep ik binnen tien minuten al.
Lange afstanden, zonder voorbereiding.

Dat voelde toen normaal.

Maar het effect op mijn lichaam was anders
dan hoe ik het nu ervaar.

Wat kun je vandaag doen?

• Sta eens iets eerder op
• Neem een paar minuten om te bewegen
• Maak je lichaam rustig wakker
• Voel wat je nodig hebt

Het hoeft niet lang te duren.

En het hoeft niet perfect.

Je hoeft niets te kopiëren.

Zoek wat bij jou past.

Een rustige start van de dag
kan meer verschil maken dan je denkt.

The post Beweeg jij na het opstaan? appeared first on Duurzaam Bewegen.

Traplopen is misschien
wel de meest onderschatte vorm van beweging.

Ik doe het dagelijks.

Zonder erbij stil te staan.

Nooit gezien als training.

Maar het effect is er wel.

Mijn benen zijn sterker.
Mijn ademhaling blijft rustig.
En mijn herstel gaat snel.

Het zit gewoon in de dag.

Je hoeft er niets extra’s voor te doen.

Verdieping

Traplopen is iets
waar we nauwelijks bij stilstaan.

In bijna elk huis, appartement
of kantoorgebouw is er een trap.

Toch kiezen we vaak voor gemak.

De lift.
De roltrap.

Ik woon in een huis met drie trappen.

Zo’n 45 treden per keer.

Op en neer
is dat al snel 90 treden.

Op een gemiddelde dag
kom ik waarschijnlijk uit
op 750 tot 1000 treden.

Zonder dat ik het plan.

Nooit heb ik dit als training gezien.

Het hoorde gewoon bij de dag.

Toch is het effect duidelijk.

Mijn bovenbenen zijn sterker.
Mijn ademhaling blijft rustig.

En zelfs na grotere inspanning
herstel ik snel.

Omhoog lopen
vraagt iets van je lichaam.

Naar beneden
ontstaat er juist ruimte voor herstel.

En precies daarin
zit de kracht van duurzaam bewegen.

Niet altijd iets toevoegen.

Maar herkennen wat er al is.

Traplopen is geen sport.

Maar het kan wel een fundament zijn.

Een manier
om je lichaam dagelijks te onderhouden.

Zonder druk.
Zonder schema.

Misschien zit de grootste winst
niet in wat je één keer per week doet.

Maar in wat je elke dag doet.

Zonder dat je het doorhebt.

Wat kun je vandaag doen?

Kijk eens naar je dag.

• Waar kun je de trap nemen in plaats van de lift?
• Kun je het bewust en rustig doen?
• Merk je wat het met je ademhaling doet?
• Hoe voelt je lichaam na een paar keer op en neer?

Maak het klein.

Je hoeft niets toe te voegen.

Alleen bewuster worden
van wat er al is.

The post Traplopen als dagelijkse basis appeared first on Duurzaam Bewegen.

Stofzuigen.

Voor veel mensen iets wat “even moet gebeuren”.
Snel tussendoor. Afvinken.

Zo keek ik er zelf ook naar.

Een jaar of tien, vijftien geleden raffelde ik het af.
Gewoon zorgen dat het klaar was.

Verdieping

Inmiddels kijk ik er anders naar.

Stofzuigen is geen onderbreking van mijn dag.
Het is beweging.

Een moment om aanwezig te zijn.
En tegelijk mijn lichaam te gebruiken.

Als ik door het huis loop met de stofzuiger,
voel ik wat er gebeurt.

• kleine bewegingen
• draaien, bukken, reiken
• trap op, trap af

Het zijn geen grote inspanningen,
maar juist die microbewegingen doen iets.

Je benen werken.
Je hartslag gaat iets omhoog.
Je bouwt en onderhoudt kracht — zonder dat je het zo noemt.

Er zit nog iets anders in.

Je aandacht.

Je kunt stofzuigen op de automatische piloot.
Of je kunt het echt doen.

Aanwezig zijn bij wat je doet.

Dat maakt het niet alleen effectiever,
maar ook rustiger.

En als je klaar bent?

Dan is er dat kleine gevoel van voldoening.

Het huis is schoon.
Je hebt bewogen.
Je hebt iets afgerond.

Dit gaat niet alleen over stofzuigen.

Het geldt voor veel dingen in huis:

• opruimen
• schoonmaken
• dragen, verplaatsen
• koken

Allemaal momenten waarop je lichaam iets doet.

We besteden dit soort dingen ook steeds vaker uit.

Soms is dat logisch.
Soms nodig.

Maar soms doen we het ook
om meer te kunnen werken.

Meer verdienen.
Meer “ruimte” creëren.

Terwijl je tegelijkertijd een kans laat liggen
om te bewegen.

Wat kun je vandaag doen?

• Kies één huishoudelijke activiteit
• Doe het bewust, zonder haast
• Voel wat je lichaam doet
• Zie het als beweging, niet als taak

Vraag jezelf:

• Kan dit ook een moment van bewegen zijn?
• Wat gebeurt er als ik hier echt aanwezig ben?

Je hoeft niets extra’s toe te voegen.

Soms zit beweging al in wat je toch al doet.

The post Bewegen tijdens het huishouden appeared first on Duurzaam Bewegen.

We zitten meer dan ooit.

Achter een scherm.
Achter een bureau.

En vaak…
hebben we het niet eens door.

Verdieping

In de afgelopen decennia zijn we steeds meer gaan werken achter een bureau.

Achter een scherm.

Dat heb ik zelf ook jarenlang gedaan.

Als consultant.

Wat ik merkte — en nog steeds merk —
is dat te lang zitten iets met je doet.

Als ik lang blijf zitten,
wordt mijn lichaam stijf.

Maar ook mijn hoofd raakt vol.

Vooral wanneer ik gefocust ben op één onderwerp.
Of meerdere meetings achter elkaar heb.

Je blijft zitten.

Je wilt nog even doorgaan.
Nog iets afronden.

En juist op dat moment
gebeurt er iets.

Je scherpte neemt af.
Je voelt lichte spanning.

Soms zelfs een soort onrust.
Zonder dat je precies weet waarom.

Het lastige is:

je hebt het niet altijd direct door.

Maar achteraf wel.

Nu merk ik het sneller.

En vaak is het moment dat ik denk:

“nog even doorgaan”

precies het moment
om even op te staan.

Te lang zitten is niet alleen fysiek.

Het is ook mentaal.

Je lichaam komt tot stilstand.
Terwijl je hoofd doorgaat.

Die combinatie
zorgt ervoor dat je langzaam vastloopt.

Je verliest niet alleen soepelheid in je lichaam.
Maar ook helderheid in je denken.

We zijn niet gemaakt om lang stil te zitten.

Beweging hoort erbij.

Niet één keer per dag.
Maar verspreid over de dag.

Het hoeft niet groot te zijn.

Wat mij helpt
is juist het kleine.

Even opstaan.

Een paar stappen lopen.

Zelf koffie of thee halen.

Even naar buiten.
Al is het maar kort.

Ook tijdens werkmomenten kan het.

In een meeting: even staan.

Tussen afspraken: een paar minuten bewegen.

Niet alles strak achter elkaar plannen.

En soms zelfs midden in het werken:

even stoppen
even bewegen
en daarna weer verder

Opvallend genoeg
kom je daarna vaak helderder terug.

Wat kun je vandaag doen?

Je hoeft niets groots te veranderen.

Kleine momenten zijn al genoeg:

• Sta elk half uur even op
• Loop zelf je koffie of thee halen
• Ga eens staan tijdens een meeting
• Plan 5–10 minuten tussen afspraken
• Rek of beweeg je lichaam kort

The post We zitten meer dan ooit appeared first on Duurzaam Bewegen.

Ben jij meestal te vroeg
of juist te laat op een afspraak?

Zelf ben ik vaak aan de vroege kant.

Niet omdat het moet,
maar omdat het voor mij goed voelt.

Te laat komen voelt
als tijd afpakken van een ander.

Verdieping

Tijd speelt een grote rol in ons dagelijks leven.

We plannen.
We haasten.
We willen op tijd zijn.

En vaak betekent dat
dat we nét iets eerder vertrekken.

Dat moment —
dat beetje extra tijd —
is interessant.

Want wat doe je ermee?

Veel mensen wachten.

Op een trein.
Op een afspraak.
Op het volgende moment.

Maar je kunt die tijd
ook anders gebruiken.

Als je iets eerder bent,
ontstaat er ruimte.

Ruimte om even te bewegen.

Bijvoorbeeld op het station.

In plaats van stil te staan
of op je telefoon te kijken,
kun je een klein rondje lopen.

Of simpelweg
in beweging blijven op het perron.

Hetzelfde geldt als je met de auto gaat.

Je komt aan.
Je hebt nog tien minuten.

In plaats van direct naar binnen te gaan,
kun je even een stukje lopen.

Even buiten zijn.
Even bewegen.

Zeker als je daarna
weer langere tijd zit.

Wat kun je vandaag doen?

• Kijk eens naar momenten waarop je wacht
• Ben je wel eens (te) vroeg ergens?
• Kun je die tijd gebruiken om even te bewegen?

Misschien zit de verandering
in iets kleins.

Een paar stappen extra
op een moment dat je normaal stil zou staan.

The post Ben jij te vroeg of te laat? appeared first on Duurzaam Bewegen.

Hoe doe jij je boodschappen vandaag de dag?

Online?
Met de auto?
Of lopend of op de fiets?

Er is veel veranderd.

Verdieping

Boodschappen doen is de afgelopen jaren sterk veranderd.

We bestellen meer online.
En als we naar de supermarkt gaan,
pakken we vaak de auto.

Het liefst parkeren we zo dicht mogelijk bij de ingang.

Als ik naar mezelf kijk,
maak ik soms ook gebruik van online bestellen.

Vooral voor producten
die ik niet makkelijk in de buurt kan krijgen.

Maar als ik zelf boodschappen ga doen,
neem ik zelden de auto.

Niet alleen omdat het druk is,
maar vooral omdat ik het niet nodig vind.

Ik kan ook lopen of fietsen.

En dat levert iets op.

Meer tijd buiten.
Meer beweging.
Meer rust.

Soms loop ik anderhalve kilometer
naar de supermarkt.

En ook weer terug.

Ik neem de tijd in de winkel.

En op de terugweg draag ik mijn boodschappen.

Een volle rugzak.
Soms nog een tas in de hand.

Onbewust train ik mijn lichaam.

En tegelijkertijd
geef ik mijn hoofd wat ruimte.

Waarnemen

Wat mij opvalt,
is dat we veel beweging uit ons dagelijks leven hebben gehaald.

Niet bewust,
maar omdat het makkelijker kan.

Juist daarom
kun je er ook weer bewust iets aan toevoegen.

Niet groots.
Maar klein.

Wat kun je vandaag doen?

• Kijk eens hoe jij je boodschappen doet
• Kun je een keer lopen of fietsen?
• Parkeer je auto eens iets verder weg
• Of ga iets vaker per week, in kleinere hoeveelheden

Misschien zit het verschil
in kleine keuzes.

Keuzes die je vaker in beweging brengen
zonder dat het extra tijd kost.

The post Hoe doe jij je boodschappen? appeared first on Duurzaam Bewegen.

Laatst kwam het woord intentie in me op.

Tijdens het lopen.

Bewegen.
Duurzaam bewegen.
En de kracht van intentie.

Als ik terugkijk op bewegen in mijn leven,
was het nooit alleen een doel.

Er zat altijd iets onder.

Een intentie.

In het begin was ik vooral doelgericht.

Bij hardlopen bijvoorbeeld.

Ik wilde binnen twee maanden een marathon lopen.
En later onder de drie uur.

Dat lukte.

Het gevoel dat daarbij hoorde,
was er wel.

Maar het was meer een bijproduct.

Bewegen zelf was nooit het probleem.

Ik ben altijd een buitenmens geweest.

Voetbal.
Tennis.
Wandelen.
Fietsen.
Zwemmen.
Hardlopen.

Het zat er altijd in.

Maar dat is niet voor iedereen zo.

Verdieping

Er zit een verschil in hoe je naar bewegen kijkt.

Als je tegen jezelf zegt:

“Ik moet vandaag gaan hardlopen”

voelt dat anders dan:

“Ik ga vandaag een stukje rennen
omdat ik me daarna beter voel”

Of:

“Ik ga wandelen
omdat het goed is voor mijn lichaam
en mijn hoofd”

Dat is intentie.

Intentie maakt het lichter.

Je komt makkelijker in beweging.
En blijft vaak ook makkelijker in beweging.

Niet omdat het moet.

Maar omdat het iets bijdraagt.

Veel dingen in het leven hebben we niet onder controle.

Maar dit wel.

De keuze om te bewegen.
En de reden waarom.

Als ik kijk naar nu,
beweeg ik steeds vaker vanuit intentie.

Minder doelgericht.
Meer vanuit gevoel.

Ik wil vitaal blijven.

Daar waar ik het zelf kan beïnvloeden.

Ik weet hoe belangrijk beweging voor me is.

Fysiek.
Mentaal.

In combinatie met rust.

Met ademhaling.
Met ontspanning.

Doelen zijn er soms nog steeds.

En dat is ook goed.

Maar ze staan minder centraal.

De basis is intentie.

Wat kun je vandaag doen?

Sta eens stil bij waarom je beweegt.

Is het een doel?
Iets wat je wilt bereiken?

Of is het een intentie?
Iets wat je jezelf gunt?

Misschien maakt het verschil.

Want vanuit intentie
wordt bewegen vaak zachter.

En daardoor duurzamer.

Je hoeft niets groots te veranderen.

Alleen even voelen:

waarom beweeg ik vandaag?

The post Waarom beweeg je eigenlijk? appeared first on Duurzaam Bewegen.

Beweeg jij altijd van A naar B,
of ook wel eens zonder vooropgesteld doel?

Niet alleen met bewegen,
maar breder in het dagelijks leven.

We zijn steeds meer doelgericht geworden.

Dat kan helpend zijn.
Soms is het goed om ergens naartoe te werken.

Maar het heeft ook een keerzijde.

Als je te veel focust op het doel,
ben je minder bezig met de weg ernaartoe.

Terwijl juist die stap van vandaag
de enige is die echt telt.

Verdieping

Loop eens door een stad.

Utrecht.
Amersfoort.
Amsterdam.

Het lijkt alsof iedereen sneller beweegt.

Sneller lopen.
Sneller fietsen.

Iedereen onderweg naar iets.

Werk.
Boodschappen.
De volgende afspraak.

Alsof er niet genoeg tijd is.

Ik herken dat.

Voor mij veranderde dat toen ik in Hilversum woonde.

Een plek omringd door natuur.

Waar ik eerst de kortste route koos,
kreeg ik steeds vaker de behoefte om om te gaan.

Niet omdat het moest.
Maar omdat het kon.

Even vijf tot tien minuten langer fietsen.
Langs de heide.
Door een rustigere omgeving.

Hetzelfde geldt voor wandelen.

Je kunt altijd een route volgen.
Een afstand halen.
Een doel bereiken.

Maar je kunt ook gewoon gaan.

Zonder plan.
Zonder eindpunt.

En kijken wat je tegenkomt.

Het gaat niet om het loslaten van doelen,
maar om het vinden van de juiste balans.

Soms is een doel helpend.
Soms is het juist goed om het los te laten.

Wat kun je vandaag doen?

• Kies eens niet de snelste route
• Neem een kleine omweg
• Ga wandelen zonder doel
• Laat de route ontstaan

Vraag jezelf af:

• moet ik ergens naartoe?
• of kan ik ook gewoon bewegen?

Je hoeft niets te bereiken.

Soms is bewegen zonder doel
precies wat je nodig hebt.

The post Beweeg je van A naar B… of ook zonder doel? appeared first on Duurzaam Bewegen.

Ik ben altijd een buitenmens geweest.
Liever buiten dan binnen.

Ongeveer tien jaar geleden, toen ik begon met ondernemen, ontstond er een ritme dat ik nooit meer heb losgelaten.

Drie keer per dag naar buiten.
Gewoon omdat het goed voelt.

Zonder doel.
Zonder vaste route.
Soms tien minuten, soms twintig, soms wat langer.

In de ochtend na het ontbijt.
Na de lunch.
En vaak ook nog na het avondeten.

Gewoon even de deur uit.
Even bewegen.

Verdieping

Wat me opvalt, is hoeveel dit eenvoudige ritme me heeft gebracht.

Niet alleen fysiek:

• sterkere benen
• makkelijker bewegen
• minder inspanning bij een rustig tempo

Maar vooral mentaal:

• rust
• ruimte
• helderheid

Wandelen is voor mij geen training.

Het is een basis.

Iets wat er altijd is, los van alles wat ik daarnaast doe.
Hardlopen, fietsen, krachttraining — het begint allemaal hier.

Wat het zo bijzonder maakt, is de eenvoud.

Je hoeft niets.

Geen schema.
Geen doel.
Geen prestatie.

Alleen naar buiten gaan en lopen.

Ik begrijp dat dit niet in ieders ritme past.
En ook bij mij lukt het niet elke dag.

Maar zelfs één korte wandeling kan al verschil maken.

Bijvoorbeeld na een maaltijd.
Even bewegen, even het eten laten zakken, even de tijd nemen.

Wat kun je vandaag doen?

• Ga na een maaltijd even naar buiten
• Loop zonder doel of route
• Kijk om je heen
• Voel wat het met je doet

Je hoeft het niet groots te maken.

Een paar minuten is al genoeg.

Wandelen is misschien wel de meest toegankelijke vorm van bewegen.
En vaak ook de meest onderschatte.

The post Wandelen als basis van duurzaam bewegen appeared first on Duurzaam Bewegen.

In 2010 raakte ik geblesseerd aan mijn rug.

Enkele weken nadat ik in het Duitse Sauerland had gelopen, tijdens een halve marathon in Gennep.

Het jaar daarvoor liep ik een 5 kilometer onder de 18 minuten en een marathon onder de 3 uur.

Ik wilde steeds sneller.
Steeds verder.
Steeds meer.

2010 werd een ommekeer.

Ik werd me bewust van jaren waarin ik mezelf had gepusht.
Altijd op zoek naar meer.

Uitdaging is niet verkeerd.
Maar het moet wel bij je passen.

Verdieping

De jaren daarna stonden in het teken van aanpassen.

Leren luisteren naar mijn lichaam.
Mijn lichaam als geheel versterken.

Niet alleen hardlopen, maar ook:

• yoga
• ayurveda
• qigong
• meditatie
• wandelen
• krachttraining

Langzaam ontstond er meer balans.

Jaren later, rond 2024–2025, kreeg ik steeds vaker dezelfde vraag:

“Zou je het hardlopen niet weer eens proberen?”

In het begin was ik terughoudend,
omdat ik in de jaren na de blessure klachten had ervaren.

Toch besloot ik het opnieuw te proberen.

Rustig.

Voorzichtig.

In het begin was het zoeken.

Voelen wat kon.
Luisteren naar mijn lichaam.

En wanneer het te veel was:

• gas terug.

Langzaam merkte ik dat het weer ging.

Mijn lichaam kon het weer aan.
Twintig minuten.
Vijfentwintig minuten.

Zonder problemen.

Waar hardlopen vroeger voelde als pushen,
voelt het nu meer als afstemmen.

Een andere manier van hardlopen

Nu, een jaar later, voelt hardlopen weer als iets dat bij me past.

Maar anders dan vroeger.

Geen weken van 60 of 80 kilometer meer.
Geen focus op steeds sneller of verder.

Die marathon?

Die heb ik gelopen.

Maar de drang om dat opnieuw te doen is er niet.

Voor mij is hardlopen nu:

• een manier om mijn lichaam in balans te houden
• een manier om intensiever aanwezig te zijn
• niet om continu tot het uiterste te gaan

In het begin dacht ik nog wel eens:

zou ik die 5 kilometer nog onder de 18 minuten kunnen lopen?

Misschien.

Maar het voelt niet meer als iets waar ik naartoe wil werken.

Balans en herstel

Je kunt nog steeds intensief trainen.
Ook als je ouder wordt.

Maar herstel wordt belangrijker.
En ook de omstandigheden, zoals de temperatuur.

Zonder voldoende rust ligt overbelasting op de loer.

Zeker in combinatie met:

• werkdruk
• mentale belasting
• dagelijkse prikkels

Dan is het goed om je af te vragen:

• moet het altijd intensief?
• of kan het ook anders?

Wat kun je vandaag doen?

• Luister naar je lichaam tijdens het bewegen
• Neem signalen serieus
• Wissel intensiteit af met rust
• Begin rustig, zeker als je opnieuw start

Hardlopen hoeft niet de eerste stap te zijn.

• Begin met wandelen
• Bouw van daaruit op

Hardlopen kan een tweede kans zijn.

Maar alleen als je het op een manier doet die bij je past.

The post Bewust hardlopen… een tweede kans appeared first on Duurzaam Bewegen.